Europejska Sieć Grup Pacjentów Chorych na Szpiczaka

Data ostatniej modyfikacji: 06 kwietnia 2010 roku

Chemioterapia

Cytostatyki są substancjami hamującymi wzrost komórek nowotworowych. W przeciwieństwie do innych złośliwych nowotworów, wymagających natychmiastowego leczenia, rozpoznanie szpiczaka mnogiego nie wymaga natychmiastowego przeprowadzenia chemioterapii. Jednakże, chemioterapia powinna być jak najbardziej rozpoczęta

  • jeżeli występują takie objawy, jak spadek sprawności fizycznej, zmęczenie, utrata wagi, czy bóle kości,
  • jeśli zaobserwowano niewydolność funkcji nerek,
  • jeśli stwierdzono hipercalcemię (nadmiar wapnia we krwi), lub
  • jeśli są symptomy postępującej anemii.

Szczególne środki cytostatyczne (leki na zahamowanie wzrostu komórek = chemioterapeutyki), tak zwane środki alkilujące, są skuteczne w leczeniu szpiczaka mnogiego. W niektórych przypadkach środki alkilujące, takie jak melfalan, czy cyklofosamid są łączone z preparatami sterydowymi.

Najczęstszymi efektami ubocznymi chemioterapii są nudności i wymioty. Innymi możliwymi efektami ubocznymi mogą być anemia, nieżyty błon śluzowych, utrata włosów, uszkodzenia układu nerwowego i przyrost wagi ciała. Większość tych efektów ubocznych występuje jedynie w okresie przyjmowania chemioterapii.

Twój lekarz doradzi ci, które preparaty i kombinacje lekowe mogą zostać użyte podczas chemioterapii.

Możliwe formy terapii w szpiczaku mnogim