Τελευταία τροποποίηση: 16 Ιουνίου 2010

Διεθνής Έρευνα – Εντοπίζοντας το Μυέλωμα

Η έρευνα αυτή σχεδιάστηκε για τη λήψη περισσότερων πληροφοριών από ιατρούς και ασθενείς σχετικά με τη διαδρομή που ακολουθούν οι ασθενείς μέχρι να διαγνωσθεί το μυέλωμα, τις μεθόδους που εφαρμόζουν οι επαγγελματίες υγείας διαφόρων μη αιματολογικών και μη ογκολογικών ιατρικών ειδικοτήτων για τον εντοπισμό του μυελώματος, το χρόνο από την αρχική διαβούλευση μέχρι τον εντοπισμό του μυελώματος και το τι πρέπει να γίνει ώστε να αποφεύγονται καθυστερήσεις στη διάγνωση του μυελώματος. Τα αποτελέσματα της έρευνας θα χρησιμοποιηθούν για να ενθαρρυνθούν οι κοινότητες ασθενών και ιατρικού προσωπικού, καθώς και οι πολιτικοί που είναι υπεύθυνοι για τις αποφάσεις, ώστε να εστιάζουν με μεγαλύτερη προσοχή στο θέμα του εντοπισμού του μυελώματος.

• Για να δείτε τη σχετική δήλωση τύπου, κάντε κλικ εδώ (27 KB PDF*)
• Για να κατεβάσετε ένα πλήρες αντίγραφο των αποτελεσμάτων της έρευνας, κάντε κλικ εδώ (200 KB PDF*)
• Για να κατεβάσετε ένα αντίγραφο της επιστημονικής αφίσας της EHA, κάντε κλικ εδώ (120 KB PDF*)
• Για να δείτε το σχετικό επιστημονικό απόσπασμα της EHA του 2010, κάντε κλικ εδώ (14 KB PDF*)

Σύνοψη των αποτελεσμάτων της έρευνας

Η έρευνα διεξήχθη μεταξύ Ιουνίου και Δεκεμβρίου 2009. Συνολικά, συμμετείχαν στην έρευνα 303 ιατροί από 56 χώρες (91% από ευρωπαϊκές χώρες) και 349 ασθενείς με μυέλωμα και συγγενείς ασθενών από 37 χώρες θεραπείας (90,3% από ευρωπαϊκές χώρες).

Οι ομάδες ιατρών αποτελούνταν από 90 γενικούς ιατρούς και οικογενειακούς ιατρούς (30%) και από 206 ορθοπεδικούς χειρουργούς και τραυματολόγους (68%). Τις απόψεις των ασθενών αντιπροσώπευσαν 239 ασθενείς με μυέλωμα (69%) και 110 συγγενείς ασθενών με μυέλωμα (31%).

Η έρευνα κατέστη δυνατή χάρη της απεριόριστης επιχορήγησης της Celgene International.

• Ερώτηση 1 για ιατρούς: Έτη εμπειρίας

  Η πλειοψηφία των γενικών και οικογενειακών ιατρών, καθώς και των ορθοπεδικών χειρουργών και των τραυματολόγων δήλωσε ότι ασκούσε την αντίστοιχη ιατρική ειδικότητα για παραπάνω από 5 χρόνια.

• Ερώτηση 1 για ασθενείς με μυέλωμα/συγγενείς ασθενών: Πρώτα συμπτώματα

  Το πιο συχνό σύμπτωμα που βίωναν οι ασθενείς πριν συμβουλευτούν ιατρό ήταν ο πόνος στη μέση, ακολουθούμενος από κόπωση/αδυναμία, πόνο των οστών, υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, δυσκολία στην αναπνοή και κατάγματα οστών.

• Ερώτηση 2 για ιατρούς: Συμπτώματα που σχετίζονται με το μυέλωμα που συνήθως αντιμετωπίζονται ανά ιατρική ειδικότητα

  Από τους γενικούς και τους οικογενειακούς ιατρούς που απάντησαν σε αυτή την ερώτηση, περίπου 9 στους 10 δήλωσαν ότι συνήθως αντιμετωπίζουν τον πόνο στη μέση και παραπάνω από ένας στους δύο ανέφερε ότι αντιμετώπιζε συμπτώματα, όπως κόπωση/αδυναμία, πόνο των οστών, υποτροπιάζουσες λοιμώξεις και δυσκολία στην αναπνοή στα πλαίσια της ιατρικής ειδικότητας. Παραπάνω από το ένα τέταρτο των γενικών και οικογενειακών ιατρών απάντησε ότι συνήθως αντιμετωπίζει και κατάγματα οστών.

  Παραπάνω από τα δύο τρίτα των ορθοπεδικών χειρουργών και τραυματολόγων που απάντησαν σε αυτή την ερώτηση δήλωσαν ότι συνήθως αντιμετωπίζουν τον πόνο στη μέση, τον πόνο των οστών και κατάγματα οστών. Τα συμπτώματα, όπως κόπωση/αδυναμία, υποτροπιάζουσες λοιμώξεις ή δυσκολία στην αναπνοή, ωστόσο, δεν βρίσκονται μεταξύ εκείνων που αντιμετωπίζονται στα πλαίσια αυτής της ιατρικής ειδικότητας.

• Ερώτηση 2 για ασθενείς με μυέλωμα/συγγενείς ασθενών: Πρώτος επαγγελματίας υγείας που συμβουλεύτηκαν

  Εξαιτίας των συμπτωμάτων που βίωσαν πριν συμβουλευτούν ιατρό, η πλειοψηφία των ασθενών και συγγενών των ασθενών που απάντησε σε αυτή την ερώτηση δήλωσε ότι ο πρώτος ιατρός που επισκέφτηκαν ήταν ο γενικός/οικογενειακός ιατρός. Μόνο σε περίπου 1 από 20 περιπτώσεις ο ιατρός που επισκέφτηκαν ήταν ορθοπεδικός χειρουργός, ενώ οι αιματολόγοι δεν είναι οι πρώτοι ειδικοί ιατροί που επισκέπτονται όταν αντιμετωπίζουν συμπτώματα που σχετίζονται με το μυέλωμα.

• Ερώτηση 3 για ιατρούς: Εξετάσεις ρουτίνας όταν πρέπει να αντιμετωπίσουν συμπτώματα μυελώματος

  Όταν πρέπει να αντιμετωπίσουν συμπτώματα που σχετίζονται με το μυέλωμα, παραπάνω από 9 στους 10 γενικούς/οικογενειακούς ιατρούς που απάντησαν σε αυτή την ερώτησε δήλωσαν ότι συνήθως διεξάγουν μια εξέταση αίματος και παραπάνω από τα δύο τρίτα ανέφερε ότι θα διεξήγαγε μια ακτινογραφία των οστών ή μια εξέταση ούρων. Παραπάνω από 9 στους 10 ορθοπεδικούς χειρουργούς και τραυματολόγους που απάντησαν σε αυτή την ερώτηση δήλωσαν ότι θα έβγαζαν ακτινογραφία των οστών, 3 από 4 θα διεξήγαγαν μια εξέταση αίματος και περίπου ένας στους δύο είτε θα έκανε μαγνητική (MRI) ή αξονική (CT) τομογραφία.

• Ερώτηση 3 για ασθενείς με μυέλωμα/συγγενείς ασθενών: Πρώτη παραπομπή

  Όταν οι ασθενείς (τα μέλη της οικογένειάς τους) ερωτήθηκαν σε ποιους επαγγελματίες υγείας παραπέμφθηκαν μετά την αρχική διαβούλευση, λιγότερο από το ήμισυ των ασθενών με μυέλωμα και λιγότερο από το ένα τέταρτο των συγγενών των ασθενών που απάντησε σε αυτή την ερώτηση ανέφερε ότι αυτοί/τα μέλη της οικογένειάς τους παραπέμφθηκαν σε αιματολόγο.

  Ο δεύτερος συχνότερα αναφερόμενος ειδικός ιατρός στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ο ογκολόγος, ακολουθούμενος από τον ορθοπεδικό χειρουργό, τον γενικό/οικογενειακό ιατρό και τον ρευματολόγο. Περίπου 1 στους 20 ασθενείς με μυέλωμα και 1 στους 7 ασθενείς με μυέλωμα που αντιπροσωπεύθηκαν από τους συγγενείς τους δήλωσαν ότι δεν παραπέμφθηκαν σε κανέναν μετά την αρχική διαβούλευση.

• Ερώτηση 4 για ιατρούς: Εξοικείωση με το πολλαπλό μυέλωμα

  Όταν ερωτήθηκαν πόσο εξοικειωμένοι θεωρούν ότι είναι με το πολλαπλό μυέλωμα, η πλειοψηφία των γενικών/οικογενειακών ιατρών και ορθοπεδικών χειρουργών και τραυματολόγων που απάντησε σε αυτή την ερώτηση ανέφερε ότι «δεν είναι πολύ εξοικειωμένοι» ή «καθόλου εξοικειωμένοι» με τη συγκεκριμένη ασθένεια.

  Η έρευνα αποκάλυψε, επίσης, ότι οι ορθοπεδικοί χειρουργοί και οι τραυματολόγοι είναι πιο εξοικειωμένοι με το πολλαπλό μυέλωμα απ’ ό,τι οι γενικοί/οικογενειακοί ιατροί. Περίπου το ήμισυ των ορθοπεδικών χειρουργών και τραυματολόγων αλλά μόνο το ένα τρίτο των γενικών/οικογενειακών ιατρών περίπου δήλωσε ότι ήταν είτε «αρκετά εξοικειωμένοι» ή «πολύ εξοικειωμένοι» με το πολλαπλό μυέλωμα.

• Ερώτηση 4 για ασθενείς με μυέλωμα/συγγενείς ασθενών: Θεραπευτικές αγωγές πριν τον εντοπισμό του μυελώματος

  Περίπου το ήμισυ των ασθενών με μυέλωμα και το ένα τρίτο των ασθενών που αντιπροσωπεύθηκαν από τους συγγενείς τους που απάντησαν στη συγκεκριμένη ερώτηση ανέφεραν ότι δεν έλαβαν ιατρική ή άλλη αγωγή μετά την αρχική διαβούλευση και πριν εντοπιστεί το μυέλωμα. Από την άλλη, σχεδόν το ήμισυ των ασθενών με μυέλωμα και σχεδόν τα δύο τρίτα των ασθενών που αντιπροσωπεύθηκαν από τους συγγενείς τους απάντησαν ότι έλαβαν θεραπευτική αγωγή για παραπάνω από ένα σύμπτωμα.

  Σύμφωνα με τους ασθενείς με μυέλωμα και τους συγγενείς των ασθενών που επίσης ανέφεραν τις θεραπείες που έλαβαν αυτοί (τα μέλη της οικογένειάς τους) μετά την αρχική διαβούλευση, η συχνότερη θεραπευτική αγωγή ήταν η θεραπεία αντιμετώπισης του πόνου, ακολουθούμενη από φυσιοθεραπεία/χειροπρακτική/οστεοπαθητική, ορθοπεδικές παρεμβάσεις, αντιμολυσματική και αντιφλεγμονώδη αγωγή.

• Ερώτηση 5 για ιατρούς: Συμπτώματα που σχετίζονται με το πολλαπλό μυέλωμα

  Για τους γενικούς/οικογενειακούς ιατρούς και τους ορθοπεδικούς χειρουργούς και τραυματολόγους που απάντησαν στη συγκεκριμένη ερώτηση, το σύμπτωμα που συσχέτισαν ως επί το πλείστον με το πολλαπλό μυέλωμα ήταν ο πόνος των οστών, ακολουθούμενος από πόνο στη μέση, κατάγματα των οστών και κόπωση/αδυναμία. Γενικά, οι γενικοί/οικογενειακοί ιατροί συσχετίζουν περισσότερα συμπτώματα με το πολλαπλό μυέλωμα απ’ ό,τι οι ορθοπεδικοί χειρουργοί και οι τραυματολόγοι.

• Ερώτηση 5 για ασθενείς με μυέλωμα/συγγενείς ασθενών: Ειδικότητα ιατρού που εντόπισε το μυέλωμα

  Όταν ερωτήθηκαν για την ειδικότητα του ιατρού που εντόπισε το μυέλωμά τους, περίπου το ήμισυ των ασθενών με μυέλωμα και των ασθενών που αντιπροσωπεύθηκαν από τους συγγενείς τους που απάντησε στη συγκεκριμένη ερώτηση ανέφερε ότι το μυέλωμά τους εντοπίστηκε από αιματολόγο. Σε περίπου μία από δέκα περιπτώσεις ο γενικός/οικογενειακός ιατρός ή ο ογκολόγος ήταν αυτός που εντόπισε το μυέλωμα και μόνο σε περίπου 1 από 20 περιπτώσεις το μυέλωμα εντοπίστηκε από ορθοπεδικό χειρουργό.

• Ερώτηση 6 για ιατρούς: Εμπειρία στον εντοπισμό του μυελώματος

  Η πλειοψηφία των γενικών/οικογενειακών ιατρών και ορθοπεδικών χειρουργών και τραυματολόγων που απάντησε στη συγκεκριμένη ερώτηση ανέφερε ότι σπάνια ή σχεδόν ποτέ δεν εντόπισε πολλαπλό μυέλωμα σε κάποιον από τους ασθενείς τους. Ωστόσο, σχεδόν ένας στους πέντε γενικούς/οικογενειακούς ιατρούς και ένας στους τρεις ορθοπεδικούς χειρουργούς και τραυματολόγους δήλωσαν ότι κάποιες φορές εντοπίζουν το μυέλωμα.

• Ερώτηση 6 για ασθενείς με μυέλωμα/συγγενείς ασθενών: Μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για τον εντοπισμό του μυελώματος

  Σύμφωνα με τους ασθενείς με μυέλωμα και τους ασθενείς που αντιπροσωπεύθηκαν από τους συγγενείς τους που απάντησαν στη συγκεκριμένη ερώτηση, οι συχνότερες μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για τον εντοπισμό του μυελώματος ήταν βιοψία μυελού των οστών και εξέταση αίματος, ακολουθούμενα από ακτινογραφία των οστών, εξέταση ούρων, μαγνητική (MRI) ή αξονική (CT) τομογραφία.

• Ερώτηση 7 για ιατρούς: Δυσκολία κατά τον εντοπισμό του μυελώματος λόγω «ασαφών συμπτωμάτων»

  Η πλειοψηφία των γενικών/οικογενειακών ιατρών και ορθοπεδικών χειρουργών και τραυματολόγων που απάντησε στη συγκεκριμένη ερώτηση συμφώνησε ότι τα «ασαφή συμπτώματα» δυσκολεύουν τη διεξαγωγή των κατάλληλων διαγνωστικών εξετάσεων για τον εντοπισμό του πολλαπλού μυελώματος. Παραπάνω από το ένα τρίτο και των δύο ομάδων «συμφώνησε πλήρως» και περίπου το ήμισυ των αποκριθέντων «έτειναν να συμφωνήσουν» με αυτή την παρατήρηση.

• Ερώτηση 7 για ασθενείς με μυέλωμα/συγγενείς ασθενών: Αριθμός ιατρών μέχρι τον εντοπισμό του μυελώματος

  Από τους ασθενείς με μυέλωμα που απάντησαν στη συγκεκριμένη ερώτηση, περίπου τρία τέταρτα δήλωσαν ότι είχαν επισκεφτεί 1-3 ιατρούς πριν εντοπιστεί το μυέλωμά τους αλλά σχεδόν ένας στους τέσσερις ασθενείς έπρεπε να επισκεφτεί 4 ιατρούς ή περισσότερους πριν αναγνωριστεί η αιτία των συμπτωμάτων τους.

  Σύμφωνα με τους συγγενείς των ασθενών με μυέλωμα που απάντησαν στη συγκεκριμένη ερώτηση, σχεδόν μόνο τα δύο τρίτα των ασθενών έπρεπε να επισκεφτούν 1-3 ιατρούς πριν εντοπιστεί το μυέλωμά τους και παραπάνω από το ένα τρίτο δήλωσε ότι χρειάστηκαν 4 ιατροί ή περισσότεροι για να αναγνωριστεί η αιτία των συμπτωμάτων.

• Ερώτηση 8 για ιατρούς: Εμπειρία με παραπομπές σε ειδικούς για το μυέλωμα

  Περίπου τα δύο τρίτα των γενικών/οικογενειακών ιατρών και περίπου το ήμισυ των ορθοπεδικών χειρουργών και τραυματολόγων που απάντησαν στη συγκεκριμένη ερώτηση ανέφερε ότι «σπάνια» ή «ποτέ» δεν παρέπεμψε έναν ή περισσότερους από τους ασθενείς τους σε κάποιον ειδικό για το πολλαπλό μυέλωμα.

  Ωστόσο, παραπάνω από ένας στους τρεις γενικούς/οικογενειακούς ιατρούς και παραπάνω από ένας στους δύο ορθοπεδικούς χειρουργούς και τραυματολόγους απάντησαν ότι παραπέμπουν «συχνά» ή «μερικές φορές» έναν ή περισσότερους από τους ασθενείς τους σε κάποιον ειδικό για το μυέλωμα.

• Ερώτηση 8 για ασθενείς με μυέλωμα/συγγενείς ασθενών: Χρόνος από την αρχική διαβούλευση μέχρι τον εντοπισμό του μυελώματος

  Σύμφωνα με τις απαντήσεις που δόθηκαν από τους ασθενείς με μυέλωμα και τους συγγενείς των ασθενών, μετά από την αρχική διαβούλευση, σε περίπου μία από τρεις περιπτώσεις χρειάστηκε λιγότερο από 1 εβδομάδα μέχρι να εντοπιστεί το μυέλωμα. Σε περίπου μία από τρεις περιπτώσεις (σύμφωνα με τους ασθενείς με μυέλωμα) και σε περίπου μία από οκτώ περιπτώσεις (σύμφωνα με τους συγγενείς των ασθενών) χρειάστηκαν 1-4 εβδομάδες για να εντοπιστεί το μυέλωμα.

  Σύμφωνα με παραπάνω από έναν στους τέσσερις ασθενείς με μυέλωμα και τους συγγενείς των ασθενών, χρειάστηκαν 1-4 μήνες μέχρι να εντοπιστεί το μυέλωμα και σε περίπου μία από οκτώ περιπτώσεις (σύμφωνα με τους ασθενείς με μυέλωμα) και σε παραπάνω από μία στις τέσσερις περιπτώσεις (σύμφωνα με τους συγγενείς των ασθενών) το μυέλωμα δεν εντοπίστηκε μέχρι και 5-12 μήνες μετά την αρχική διαβούλευση.

  Σε περίπου μία από δέκα περιπτώσεις (σύμφωνα με τους ασθενείς με μυέλωμα) και σε περίπου μία από επτά περιπτώσεις (σύμφωνα με τους συγγενείς των ασθενών) χρειάστηκαν 13 έως 24 μήνες για τον εντοπισμό του μυελώματος και σε περίπου μία από δώδεκα περιπτώσεις χρειάστηκαν παραπάνω από 2 χρόνια μέχρι τελικά να εντοπιστεί το μυέλωμα.

  Συνολικά, σύμφωνα με τους ασθενείς με μυέλωμα, το μυέλωμα εντοπίστηκε εντός 4 μηνών σε περίπου δύο τρίτα των ασθενών. Ωστόσο, σύμφωνα με τους συγγενείς των ασθενών, η διάρκεια των 4 μηνών για τον εντοπισμό του μυελώματος ισχύει μόνο για περίπου το ήμισυ των ασθενών με μυέλωμα.

  Σύμφωνα με τους ασθενείς με μυέλωμα που απάντησαν στη συγκεκριμένη ερώτηση, ο μέσος χρόνος που παρήλθε από την αρχική διαβούλευση μέχρι τον τελικό εντοπισμό του μυελώματος ήταν παραπάνω από 164 ημέρες ή περίπου 5,5 μήνες. Σύμφωνα με τους συγγενείς των ασθενών που απάντησαν στη συγκεκριμένη ερώτηση, ο μέσος χρόνος που χρειάστηκε για τον εντοπισμό του μυελώματος ήταν παραπάνω από 236 ημέρες ή σχεδόν 8 μήνες. Συνδυάζοντας τις απαντήσεις που δόθηκαν από τους ασθενείς με μυέλωμα και τους συγγενείς των ασθενών, ο μέσος χρόνος για τον εντοπισμό του μυελώματος είναι παραπάνω από 187 ημέρες ή ελαφρώς παραπάνω από 6 μήνες.

• Ερώτηση 9 για ιατρούς: Ετοιμότητα εξέτασης της πιθανότητας ύπαρξης μυελώματος πριν την έναρξη της θεραπείας

  Όταν ερωτήθηκαν για την ετοιμότητά τους να εξετάσουν την δυνατότητα ύπαρξης μυελώματος (να κάνουν μια εξέταση αίματος, για παράδειγμα) όταν βλέπουν έναν ασθενή που παρουσιάζει ένα ή περισσότερα από τα προαναφερθέντα συμπτώματα, η πλειοψηφία των γενικών/οικογενειακών ιατρών και των ορθοπεδικών χειρουργών και τραυματολόγων που απάντησε στη συγκεκριμένη ερώτηση δήλωσε ότι «συμφωνούν πλήρως» ή «τείνουν να συμφωνήσουν» να εξετάζουν την πιθανότητα ύπαρξης μυελώματος πριν σκεφθούν τη θεραπεία.

  Από τους γενικούς/οικογενειακούς ιατρούς και ορθοπεδικούς χειρουργούς και τραυματολόγους που «τείνουν να διαφωνούν» ή που «πλήρως διαφωνούν» με αυτή την προσέγγιση, μόνο πολύ λίγοι από αυτούς εξήγησαν γιατί δεν συμφωνούν. Στις αιτίες περιλαμβάνονταν δηλώσεις όπως: «Μόνο σε μια συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα και εάν ο πόνος δεν φεύγει», «Αυτές οι ενοχλήσεις είναι υπερβολικά συχνές», «Επειδή όλα αυτά τα συμπτώματα είναι πολύ συχνά », «Πρώτα προσπαθούμε να τα θεραπεύσουμε, εάν δεν υπάρχει απόκριση, [τότε εμείς] θα πρέπει να σκεφτούμε την πιθανότητα ύπαρξης [μιας] άλλης ασθένειας», «Επειδή δεν είναι πολύ συχνό», «Πρόκειται για συμπτώματα που παρουσιάζονται σε πολλές άλλες ασθένειες».

• Ερώτηση 9 για ασθενείς με μυέλωμα/συγγενείς ασθενών / Ερώτηση 10 για ιατρούς: Απαραίτητα βήματα για την αποφυγή καθυστερήσεων στη διάγνωση του μυελώματος

  Οι ασθενείς με μυέλωμα και οι συγγενείς των ασθενών που απάντησαν στη συγκεκριμένη ερώτηση συμφωνούν ότι το πιο σημαντικό βήμα που πρέπει να γίνει για την αποφυγή καθυστερήσεων στη διάγνωση του μυελώματος είναι να παρέχονται καλύτερες πληροφορίες στους επαγγελματίες υγείας, ακολουθούμενο από την καλύτερη εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας και την καλύτερη συνεργασία μεταξύ των ιατρικών ειδικοτήτων.

  Η πλειοψηφία των γενικών/οικογενειακών ιατρών και ορθοπεδικών χειρουργών και τραυματολόγων που απάντησε στη συγκεκριμένη ερώτηση συμφώνησε ότι οι καλύτερες πληροφορίες για επαγγελματίες υγείας είναι το πιο σημαντικό βήμα που πρέπει να γίνει για την αποφυγή καθυστερήσεων στη διάγνωση του πολλαπλού μυελώματος, ακολουθούμενο από την καλύτερη εκπαίδευση για τους επαγγελματίες υγείας.

  Σύμφωνα με τους γενικούς/οικογενειακούς ιατρούς που συμμετείχαν στην έρευνα, το τρίτο συχνότερο βήμα για την αποφυγή καθυστερήσεων στη διάγνωση του μυελώματος είναι να βελτιωθεί η επικοινωνία ιατρού-ασθενούς, ενώ οι ορθοπεδικοί χειρουργοί και τραυματολόγοι θεώρησαν ότι η καλύτερη συνεργασία μεταξύ των μεμονωμένων ιατρικών ειδικοτήτων ήταν το επόμενο σημαντικό βήμα ώστε να επισπευθεί η διάγνωση του μυελώματος.

 
* Για να αποθηκεύσετε, να διαβάσετε ή να τυπώσετε αρχεία PDF χρειάζεστε το δωρεάν πρόγραμμα ανάγνωσης Adobe® Reader ®. Αν αυτό το πρόγραμμα δεν είναι ακόμη εγκατεστημένο στον υπολογιστή σας, μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν την τελευταία έκδοση του Adobe® Reader®. από την ιστοσελίδα του κατασκευαστή.